Merak

Teknoloji hayal gücümüzü baltalıyor mu, besliyor mu? Çocuklar hayal güçlerini beslemeyi, kullanmayı yeni yeni keşfettikleri dönemde teknolojiyle gereğinden fazla haşır neşir olurlarsa baltaladığını düşünüyorum. Her şeyi bilgisayar ekranında ya da televizyonda hazır olarak gören çocuklar, kendileri birbirinden bağımsız parçaları bir araya getirerek farklı şeyler yaratmayı ilgi çekici bulmuyor, dolayısıyla da bununla uğraşmıyorlar. Kazayla uğraşacak olurlarsa da çabucak sıkılıyorlar. Çünkü çok hızlı akmasına alıştıkları görüntü ve olaylar yanında deneme, yanılma, tekrar deneme ve sonunda isteneni elde etme süreci onlar için çok yavaş kalıyor. Sıkıldığı bu süreçten giderek uzaklaşan çocuk, yaratıcılığı ve hayal gücüyle olan bağını zamanla büyük ölçüde koparıyor. Aynı bireylerin, okullarda da sınavlara odaklı test teknikleriyle boğularak beyinlerinin işlevini olabildiğince yitirmesi sağlanıyor. Bu şekilde ilk, orta ve lise eğitimini bitiren birey sonunda üniversite yaşamına başlıyor. Şimdi üniversitelerden bilim ve araştırma yuvaları olmalarını nasıl bekleyebiliriz? Her şeyin bir tık kadar uzak olduğu bir dünyada, bir genç neyi merak edip uzun uzadıya araştırabilir ya da bulduğu şeyden tatmin olmayarak ona farklı açılardan bakmaya çalışabilir? Hızla akan görüntülerden sonra, hızla akan bilginin esiri olmuştur aynı birey. İnternet araştırmalarında okuduğu birkaç cümle, herhangi bir konuyla ilgili merakını tatmin etmeye yetmektedir. Bunu bilen bir takım insanlar da bu bireylere öğütülmesi daha kolay bilgilere ulaşabilmeleri için değişik internet siteleri hazırlamaktadır. Kısacası birileri bu ayağa bir çelme takmadığı sürece sürüp gidecek bir kısır döngüdür bu. Bu çelmeye gerek kalmadan, gereken yaşta çocukların kendi yaratıcılıklarıyla beslenmeleridir aslında makbul olan. Ancak kaç aile bu makbul olanı yerine getiriyor bilemiyorum.

 

Tüm bunları bu kadar rahat söyleyebiliyor olmamın sebebi, benim de son birkaç senedir bu furyaya katılmış olmamdır. Kaldı ki benim çocukluğum şu andakilere kıyasla hiç de hazır ve hızlı ürünlerle geçmedi. Ben bile karşı koyamamışsam bu akıma, şimdilerde yetişen ya da yakın geçmişte yetişmiş olan çocuklar nasıl karşı koysunlar? Bu durumdan rahatsız olacak kadar farkındalığa nasıl sahip olabilirler? Öyle sanıyorum ki bunun yolu yine aileden geçiyor. Belki de eğitim sistemimiz çocukların eğitimine verdiği sözde önemi biraz da ailelerin eğitimine vermelidir. Elbette temennim verilen bu önemlerin bu sefer sözde olmamasıdır.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s