O kadar uğraşıyoruz ki kendimize yeni sorunlar yaratmak için. Kendimizden ve birbirimizden geçiyoruz. Esas olanın insan olmak, hayatta kalmak olduğunu unutuyoruz. Daha doğrusu hayatta kalmanın birbirinin ayağına çelme takmak olduğunu düşünüyoruz sanki. Birilerini batırırsam üstüne çıkabilirim. Dünyadaki herkes öldüğünde tüm toprakların hakimi ben olacağım! Başka bir otorite yokken hakimiyet kalır mı? Kalmaz tabii. Zaten bu yüzden öldürmeyip süründürmeyi tercih ediyorlar. Hakimiyetimizin içini boşaltmayacak kadar güçlü ve sayıca yeterli olmalılar fakat hakim olamayacağımız kadar sağlam kalmamalılar. Bu yüzdendir ki bir elleriyle yardım ederken diğeriyle zehirlemeye devam ederler. Hepsi de bunu yaparlar, çünkü hiçbiri itiraz ederek bu gerçeğe dikkat çekmek istemez. Kendi bindiği kayığı batırmak istemez hiçbiri. Bir zincir gibi birbirini ezmeler devam eder. Herkes gücünün yettiğine. . .

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s